Bu Site “Emek Yoğun Teknoloji” Kullanmaktadır!

Çocukluğumda kalmış tüm iyi niyetlerim, hayallerim bir bir yitip gitmekte avuçlarımdan. Hayat mı kör etti gözlerimi ben mi bu kadar kördüm göremedim hiçbir şeyi. Bir şehir akıp gitti ömrümden yoruldum yenildim vazgeçtim. Hayallerim vardı oysa,umutlarım vardı benim de…Bu kadar kırılmak niyeydi bu kadar incinmek niye… Hesabı kime sorulur kime yanılır bu sancının derdi,tasası,kederi…Yine mi kendimle başladığım yere döndüm. Hangi köşe başında bıraktım tebessümlerimi. Gel desem gitme gel,tut ellerimden…Çıkar mı sesim döner mi dilim, dönse de dilim gelir mi geri o günlerim… Bilirim son demdir bu,son fasıl…ne giden gelir ne güneş doğar yeniden. Her yolun sonu bir yığın acı,bana kalan hep anı,her masalın sonu aynı…
Tüm çıkmaz yollar ruhumu örselemekte kalan ne varsa her gün yeniden alıp götürmekte. Ağlamak kar etmez artık, bağırıp bildiğim tüm kötü sözleri defalarca ardı ardına sıralamak da yetmez…
Kulağımda bin bir türlü türkü, hepsi tatlı bir ölüm gibi bulamadım yerimi hangisine sığar bu ömrüm. Hangisi avutur baştan başa ayaza çalmış bedenimi hangisi ısıtır bir an da olsa içimi…
Bir ömür can verdi sanki avuçlarımda doya doya yaşamaksa mahşere kalan son dilek gibi. Savaştım belki de savaştığımı sandım, güçlüyüm dedim belki de sadece kendimi güçlü sandım. Şimdi bunları yargılamak için çok geç kaldım,çok geç kaldım…

Google'dan Gelen Aramalar:

• yaşanmışlıklarım