Bu Site “Emek Yoğun Teknoloji” Kullanmaktadır!

İnsan Beynini Geliştiren 10 Roman: Bilim dünyasından bir araştırma daha. Araştırmanın alanı ise bu defa edebiyat. Araştırma neticesinde, edebiyatın “iyileştirici” niteliği göz önünde bulundurularak, bazı nitelikli sayılabilecek romanların beyni geliştirdiği ve insanların sosyal bağlarını kuvvetlendirerek, sağlam ilişkiler kurabilmeyi sağladığı keşfedilmiştir.

Okurun, kendisini roman kahramanlarıyla özdeşleştirmesi, hem hayal dünyasını genişletiyor; hem de sosyal bağlarını güçlendiriyor. Bu tespit, Toronto Üniversitesi öğretim üyesi psikiyatr Keith Oatley ve Ingrid Wickelgren tarafından Scientific American’da yazılan makaleden temin edilmiş. devamını oku…

Google'dan Gelen Aramalar:

• nathaniel hawthorne kırmızı leke
• kırmızı leke kitap
• kırmızı leke nathaniel
• Nathaniel Hawthorne / Kırmızı Leke 1850
• Nathaniel Hawthorne / Kırmızı Leke
• beyni geliştiren romanlar
• kırmızı leke kitabı
• kırmızı leke Nathaniel Hawthorne
• johann von goethe / genç werther’in çektikleri (1787) indir
• kırmızı leke 1850

Yaşadığımız dünya çok kötü ve acımasız değil mi? Aslında kötü ve acımasız olan evet biz insanlar. Hiç kendi kendinize sordunuz mu bunları? Cevabı evet olanlar benim için sevindirici. Çünkü kaygılarında yalnız olmadığını bilmek insana açıklama, dile getirme ve yazma gücü verir öle değil mi?

İnsan bazen kendi kendine sormadan geçemiyo. İnsanlar ne zaman bu kadar kötü olabildi? Ya da kötü olmaya zorlandı. Sevgi, anlayış, acıma duygusu ve buna benzer şeyler nereye gitti? İnsanlar benliklerinden ne zaman bu kadar uzaklaştı? Cevap vermek çok güç değil mi? devamını oku…

Asıl Darbe: Evet yıllar geçiyor.  Bununla beraber yaşımda ilerliyor, tecrübeler kazanmaya başlıyorum. Zaman her şeye inat tam gaz yoluna devam ederken sanki her şey anlamsızlaşıyor. Tek anlamlı olan şey benim… Ya da ben öyle zannediyorum. Yani o anlamsızlaşan şeyler gözümde büyüyor, hepsi kocaman bir dağ oluveriyor önümde. Ve onları görmüyorum.  devamını oku…

Çocukluğumda kalmış tüm iyi niyetlerim, hayallerim bir bir yitip gitmekte avuçlarımdan. Hayat mı kör etti gözlerimi ben mi bu kadar kördüm göremedim hiçbir şeyi. Bir şehir akıp gitti ömrümden yoruldum yenildim vazgeçtim. Hayallerim vardı oysa,umutlarım vardı benim de…Bu kadar kırılmak niyeydi bu kadar incinmek niye… Hesabı kime sorulur kime yanılır bu sancının derdi,tasası,kederi…Yine mi kendimle başladığım yere döndüm. Hangi köşe başında bıraktım tebessümlerimi. Gel desem gitme gel,tut ellerimden…Çıkar mı sesim döner mi dilim, dönse de dilim gelir mi geri o günlerim… Bilirim son demdir bu,son fasıl…ne giden gelir ne güneş doğar yeniden. Her yolun sonu bir yığın acı,bana kalan hep anı,her masalın sonu aynı…
Tüm çıkmaz yollar ruhumu örselemekte kalan ne varsa her gün yeniden alıp götürmekte. Ağlamak kar etmez artık, bağırıp bildiğim tüm kötü sözleri defalarca ardı ardına sıralamak da yetmez…
Kulağımda bin bir türlü türkü, hepsi tatlı bir ölüm gibi bulamadım yerimi hangisine sığar bu ömrüm. Hangisi avutur baştan başa ayaza çalmış bedenimi hangisi ısıtır bir an da olsa içimi…
Bir ömür can verdi sanki avuçlarımda doya doya yaşamaksa mahşere kalan son dilek gibi. Savaştım belki de savaştığımı sandım, güçlüyüm dedim belki de sadece kendimi güçlü sandım. Şimdi bunları yargılamak için çok geç kaldım,çok geç kaldım…

Google'dan Gelen Aramalar:

• yaşanmışlıklarım

Acılarıma Gülme Zamanı: Yollara çıkmak kaldı ömrüme uçları açık yollara çıkmak… Sözleri tükettiğin yerdeyim, alabildiğine bir maviliğin tam orta yerindeyim… Şimdi ne yapmak lazım gelir acaba… Açıp içimi bir bir engin maviye dökmek mi, yoksa aşktan daha fazla âşık dönmek mi?
Yarama merhem olan zaman işini yapsın artık, alıp içimdeki sevdayı gömsün etimdeki en son mezarıma…
Şu koca evrende insanın kendini görememesi, bıraktığı yer de kendini bulamaması böle bir şey demek ki bakan ama görmeyen gözler, işiten ama duymayan kulaklar nefes alan ama yaşamayan bir beden… devamını oku…