Bu Site "Emek Yoğun Teknoloji" Kullanmaktadır! » sema

Tüm yaşanmışlıklarım ve kırılmışlıklarım adına…

sema — Fri, 28 Nov 2008 01:39:44 +0000

Çocukluğumda kalmış tüm iyi niyetlerim, hayallerim bir bir yitip gitmekte avuçlarımdan. Hayat mı kör etti gözlerimi ben mi bu kadar kördüm göremedim hiçbir şeyi. Bir şehir akıp gitti ömrümden yoruldum yenildim vazgeçtim. Hayallerim vardı oysa,umutlarım vardı benim de…Bu kadar kırılmak niyeydi bu kadar incinmek niye… Hesabı kime sorulur kime yanılır bu sancının derdi,tasası,kederi…Yine mi kendimle başladığım yere döndüm. Hangi köşe başında bıraktım tebessümlerimi. Gel desem gitme gel,tut ellerimden…Çıkar mı sesim döner mi dilim, dönse de dilim gelir mi geri o günlerim… Bilirim son demdir bu,son fasıl…ne giden gelir ne güneş doğar yeniden. Her yolun sonu bir yığın acı,bana kalan hep anı,her masalın sonu aynı…
Tüm çıkmaz yollar ruhumu örselemekte kalan ne varsa her gün yeniden alıp götürmekte. Ağlamak kar etmez artık, bağırıp bildiğim tüm kötü sözleri defalarca ardı ardına sıralamak da yetmez…
Kulağımda bin bir türlü türkü, hepsi tatlı bir ölüm gibi bulamadım yerimi hangisine sığar bu ömrüm. Hangisi avutur baştan başa ayaza çalmış bedenimi hangisi ısıtır bir an da olsa içimi…
Bir ömür can verdi sanki avuçlarımda doya doya yaşamaksa mahşere kalan son dilek gibi. Savaştım belki de savaştığımı sandım, güçlüyüm dedim belki de sadece kendimi güçlü sandım. Şimdi bunları yargılamak için çok geç kaldım,çok geç kaldım…

Acılarıma Gülme Zamanı

sema — Sat, 15 Nov 2008 15:05:31 +0000

Acılarıma Gülme Zamanı: Yollara çıkmak kaldı ömrüme uçları açık yollara çıkmak… Sözleri tükettiğin yerdeyim, alabildiğine bir maviliğin tam orta yerindeyim… Şimdi ne yapmak lazım gelir acaba… Açıp içimi bir bir engin maviye dökmek mi, yoksa aşktan daha fazla âşık dönmek mi?
Yarama merhem olan zaman işini yapsın artık, alıp içimdeki sevdayı gömsün etimdeki en son mezarıma…
Şu koca evrende insanın kendini görememesi, bıraktığı yer de kendini bulamaması böle bir şey demek ki bakan ama görmeyen gözler, işiten ama duymayan kulaklar nefes alan ama yaşamayan bir beden… Kimseye dönmez artık bu dilim sana söz geçiremedikten sonra… Ne acı mı anlatır ne ağlarım artık… Elbet bu sızı da diner ne ilk matemisin bu yüreğin ne de son olursun…

Sen istedin her şeyi ve her şey sen istediğin için bu hayatta… Sen istersen varım istemezsen yokum… Ama artık yokluk benim hakkım… İstesen de yokum istemesen de… Kendim olmanın özüme dönmenin artık vakti olsa gerek artık kendim için yaşamanın vakti olsa gerek…
İsterdi bu gönül bütün bir ömrü seninle tüketsin ama sen kendine engeller koyduysan bu senin sorunun ve ben bu sorunlu hayattan çekip gidiyorum artık…
Hayallerim kadar uzaksın artık bana…
Bir kış günü kadar soğuksun artık bana…
Bir tutam cehennem sıcağı kadar azapsın artık bana…

Yeni Yazar- Sema Nur AKSOY

sema — Sat, 15 Nov 2008 14:37:49 +0000

Yeni Yazar- Sema Nur AKSOY: Ömrü kıt zamanların köşe başlarında unutulan tüm güzel duygularını hatırlatmak niyetim… İki satırlık yer bulabilmek için kendimizden, kişiliğimizden ödün verdiğimiz şu hayatta, insanı sadece özünde insan olduğu için sevenler duyabilir bu kalemin sesini…
Merhaba değerli arkadaşlar… Sema Nur AKSOY 86, Ankara doğumlu, Abant İzzet Baysal Üniversitesi sınıf öğretmenliği son sınıf öğrencisiyim. Başka hayatları, kendi hayatının acıyan yüzlerini, tebessümlerini anlatmak insanın kendini anlatmasından daha kolaymış emin olun…

22 yıllık ömrüm boyunca bir çok şey yapmış olmama rağmen sanırım kendimce en iyi yaptığım iş yazmak…Burada paylaşacağım yazıların tümü kendi kalemime ait, eğer başka değerli bir kalemden cümle dahi alıntı yaparsam muhakkak belirtirim…

Çok eski ve kıymetli dostum Ertan’ın desteğiyle buradayım, teşekkürü borç bilirim kendisine…
Umudun ve hayallerin hiçbir zaman tükenmediği bir ömür dileklerimle…
Sevgiyle kalın…